A więc o prawidłowa temperatura ciała człowieka wynosi 36,6°C, natomiast o podwyższonej temperaturze mówimy w przypadku wskaźników sięgających 37,5°C (tzw. stan podgorączkowy). Czy jest to już jednak odpowiedni moment podawania środków przeciwgorączkowych? Zdecydowanie nie, taka ciepłota ciała z całą pewnością jest sygnałem alarmowym świadczy, bowiem o działaniu czynników chorobotwórczych (zakażenie infekcyjne bakteryjne, wirusowe, stany zapalne, itd.). Jednakże należy wiedzieć, iż podwyższona temperatura jest dowodem na to, iż organizm walczy z chorobą, zatem pozwólmy mu na to. Pamiętamy, iż zbyt szybkie zniwelowanie temperatury może tylko przynieść efekt niekorzystny. Są jednak już momenty, w których przetrzymywanie organizmy w zbyt wysokiej temperaturze, oscylującej między 38 a 38,5°C może już zaszkodzić, właśnie ten moment jest najodpowiedniejszy na podanie leków.

Reasumując podwyższona temperatura świadczy o walce organizmu z chorobą, aplikujmy leki tylko i wyłącznie w przypadku nadmiernego wzrostowi temperatury!

Nagłe napady płaczu niczym nieuzasadnione (głód, pragnienie, senność, zmoczona pieluszka – wszystkie te potrzeby dziecka są wykluczone), niepokojące ruchy, zaciskanie piąstek, napięcia, twardy brzuszek, zapadające się lub twarde ciemiączko, zbyt częste oddawanie stolca (prawidłowo to 3 do 4 razy dziennie) lub jego całkowity brak, a także wiotczenie mięśni, podwyższona temperatura, bladość, senność lub jego brak, pokrzywka (wysypka) oraz obrzęki, katar, kaszel, czy też brak odruch ssania może być sygnałem o zagrażającym zdrowiu dziecka czynnikach chorobotwórczych. Zatem jedynie baczna obserwacja malucha oraz czujność może pozwolić na odróżnienie zwykłych zachowań noworodka od tych chorobotwórczych.

Pamiętajmy, iż system immunologiczny noworodków jest wyjątkowo słaby a zatem podatny na różnorakie czynniki (wirusy, bakterie), zatem należy stworzyć taki świat dziecku by było ono bezpieczne i chronione w najwyższym stopniu.

Pamiętajmy przeziębienie to choroba bakteryjna, którą w ostrym przebiegu leczymy antybiotykami, natomiast grypa to typowa choroba wirusowa, całkowicie odporna na działanie antybiotyków! Sam przebieg choroby również następuje nieco inaczej, przeziębienie to głównie zaczerwienienie oraz ból gardła, natomiast w przypadku grypy bardziej odczuwalne są bóle głowy oraz mięśni. W obu przypadkach obserwujemy podwyższoną temperaturę ciała. Grypa to także ogólne osłabienie organizmu objawiające się głównie zmęczeniem. Takim sygnałem dla nas świadczącym o grypie, jest również fakt, iż choroba rozwija się nagle, praktycznie z godziny na godzinę, w przypadku przeziębienia rozwój choroby jest zdecydowanie powolniejszy. Leczenie przeziębienia jest znacznie krótsze (koło tydzień), w przypadku grypy może to być okres nawet do dwóch tygodni. Nieleczona grypa powoduje szereg powikłań niebezpiecznych dla zdrowia i życia człowieka.

Do najbardziej popularnych chorób wieku dziecięcego należą choroby wirusowe, zazwyczaj przenoszone drogą kropelkową (poprzez podanie ręki, całusy, a także występujące w powietrzu). Z całą pewnością jedną z chorób wirusowych jest świnka – choroba wylęgająca się w okresie do 21 dni od momentu zakażenie, sprawia, iż nasz maluch ma obrzęki dość dotkliwe w okolicy ślinianek. Charakteryzuje się podwyższoną temperaturą, a przede wszystkim bólem w okolicach szyi, uszu oraz głowy. Do innych chorób zakaźnych należy również odra, w tym okresie największą bolączką naszego dziecka jest wysypka na całym ciele oraz podwyższona temperatura. Natomiast wysypka szczególnie objawiająca się na twarzy również z podwyższoną temperaturą jest charakterystyczna różyczce. Jeżeli zauważymy typową czerwoną płaszczyzną umiejscowioną na klatce piersiowej oraz w okolicach pachwiny, możemy wnioskować, iż nasze dziecko choruje na szkarlatynę należącą do grupy chorób bakteryjnych.

Okres dziecięcy to prócz chorób zakaźnych to także wzmożony czas infekcji, problemów z układem kostnym, pokarmowych, a także choroby alergiczne.